ROZDZIAŁ SZÓSTY

PRZECZYTAJ NOTKĘ NA DOLE ! 

CZYTASZ=KOMENTUJESZ

______________________________________________________________________________

*z perspektywy Nialla*

Obudziłem się przed 9. Leżałem właśnie na kanapie z najpiękniejszą dziewczyną u boku. Tak, mowa o Ash. Ona jest taka śliczna, ale też wrażliwa i delikatna. Nie pozwolę nikomu jej skrzywdzić. Ona i tak już dużo przeszła. Czy to nie jest dziwne że znając ją dokładnie dwa dni zakochałem się w niej po uszy ? Tak, wiem o tym bardzo dobrze że się w niej zakochałem. I to na pewno nie jest jakieś tam zauroczenie. Nigdy nie spotkałem takiej dziewczyny jak Ashley. Ona jest zupełnie inna, rozumie mnie jak nikt inny. Przyglądając się jej zaróżowionym policzkom, drobnemu noskowi i malinowym ustom pomyślałem że powinienem ją przedstawić chłopakom. Niby się spotkaliśmy wtedy w galerii ale to nie to samo. Moje przemyślenia przerwała budząca się dziewczyna.

- Witaj księżniczko. – przywitałem ją. – Jak się spało ?

- Hej. Bardzo dobrze. Jesteś bardzo wygodny, nadawałbyś się na moją poduszkę. – zaśmiała się tak uroczo. Jak ja kocham jej śmiech.

- Z chęcią nią zostanę. – odparłem żartem.

- Pomyślimy nad tym.

- Masz jakieś plany na dziś ? – zapytałem przeciągającą się dziewczynę.

- Raczej nie, choć będę musiała zajrzeć pod wieczór do książek. W końcu jutro szkoła. – odparła. Ahh.. no tak przecież ona jeszcze się uczy. No trudno jakoś to przeboleję.  – A czemu pytasz ?

- Pomyślałem żeby zabrać Cię dziś do mieszkania mojego i chłopaków. Nie poznaliście się jeszcze tak naprawdę. – powiedziałem na co ona się lekko uśmiechnęła.

- Przykro mi Niall, ale dziś raczej to nie wypali. Powinnam zająć się trochę Alexem. Ostatnio nie miałam  dla niego czasu. Najpierw to zerwanie, potem impreza a od piątku można powiedzieć że cały czas siedzę z Tobą. – poinformowała mnie. Nie zaprzeczę, że trochę się zawiodłem. Myślałem że ten dzień spędzimy razem, ale nie zapomniałem przecież o jej bracie.

- No ale Alexa możemy wziąć ze sobą. Lou się pewnie ucieszy, będzie miał z kim grać na Xboxie. – zaśmiałem się, na samą myśl o tym dzieciaku.

- Ale nie chciałabym wam robić problemu. – powiedziała, zakładając pasmo włosów za ucho. Wyglądała tak uroczo gdy to robiła.

- No co Ty wygadujesz. Nie będziesz robić nam kłopotu. Chcę Cię tam zabrać, więc pojedziesz ze mną. Poczekamy na Alexa, a potem was porywam na caly dzień. – odparłem zadowolony nie dając dziewczynie wyboru.

- Oj no dobrze już. – uśmiechnęła się. – Co powiesz na śniadanie ?

- O taaak ! Umieram z głodu. – zawołałem.

- Hahaha. No dobrze, już idę zrobić. A Ty jeśli chcesz możesz iść wziąć prysznic. Pierwsze drzwi po lewej na piętrze. – dała mi instrukcję a sama poszła do kuchni.

Bez słowa poszedłem na górę. Zimny prysznic postawił mnie na nogi. Pod chłodnymi strumieniami wody zastanawiałem się czy Ash kiedykolwiek odwzajemni moje uczucia i czy w ogóle dla nas, jako „pary” jakieś szansy. Ciekawe. No ale nie zapytam jej o to wprost. Po umyciu się ogarnęłam z deka moje włosy. Założyłem wczorajsze ubrania i zszedłem na dół. Już na schodach poczułem niesamowite aromaty. Wszedłem po cichu do kuchni i przytuliłem od tyłu Ash, która właśnie smażyła dla nad jajecznicę.

- Ej ! Nie przeszkadzaj mi, chyba że nie chcesz dostać śniadania. – wystawiła mi język.

- Jeśli taka jest cena za przytulanie Cię, to ok mogę nie dostać śniadania. – zaśmiałem się. Kocham jedzenie, ale jeszcze bardziej kocham przytulać do siebie jej drobne ciało.

- Niall ! – krzyknęła.

- Oj no dobrze już. Nie, to nie. – odparłem zasiadając przy stole. Po chwili przede mną stała porcja jajecznicy, grzanek i świeżo wyciśniętego soku. Pyszności. Poczekałem aż Ash usiądzie i życząc jej smacznego zacząłem pałaszować moje ukochane jedzonko.

- Powoli, nikt Ci tego nie zabierze. Jeszcze się zadławisz. – ostrzegała mnie dziewczyna.

- Nigdy nic nie wiadomo. Może ktoś przyjść i być chętnych na moje śniadanie. Lepiej zjeść szybciej. – odparłem puszczając jej oczko, na co ona się zaśmiała i odwróciła wzrok.

- Ja już zjadłam. Jak skończysz to poczekaj na Alexa w salonie a teraz ja idę się doprowadzić do porządku. – uśmiechnęła się.

- Dla mnie zawsze wyglądasz pięknie. – powiedziałem zgodnie z prawdą.

- Oj nie słódź mi tak tylko jedz. – zarumieniła się i wybiegła z kuchni.

*z perspektywy Ash*

O boże. Czy on musi mnie tak onieśmielać. Za każdym razem gdy się uśmiecha czy powie mi cos miłego przez mój brzuch przelatuje stado motyli, a moje policzki nabierają purpurowego koloru. On jest niemożliwy. Wbiegłam szybko do pokoju. Z szafy zabrałam świeżą bieliznę, czarne rurki, białą koszulkę na ramiączka, do tego koszulę w kratę i tego samego koloru conversy. Z ubraniem poszłam do łazienki. Miałam ochotę na długo, odprężającą kąpiel, ale niestety nie miałam na to czasu. Szybko wskoczyłam pod prysznic i dokładnie umyłam się swoim malinowym żelem pod prysznic. Gdy skończyłam założyłam na siebie naszykowane ubranie i poszłam do pokoju. Wysuszyłam włosy i związałam je w wysokiego kucyka. Oczy podkreśliłam elinerem i tuszem, a policzkom nadałam naturalnie różowy kolor. Do kieszeni schowałam jakieś pieniądze, telefon, gumy bez których nie ruszam się z domu i zbiegłam na dół. W salonie siedzieli chłopaki grając na xboxie.

- Dłużej się nie dało ? – zawołał Alex gdy mnie tylko zobaczył.

- Tak, mi też Cię miło widzieć braciszku. – powiedziałam sarkastycznie.

- Oj już cicho. – uspokajał nas Niall. – Powiedziałem Alexowi jakie mamy plany na dziś, oddałem mu swoje śniadanie więc jeśli nie masz już nic do zrobienia możemy jechać.

- No ja nie. – odpowiedziałam chłopakowi. – A Ty Alex nie lecisz pod prysznic ?

- Nie, kąpałem się u Jackoba. – odparł młody.

- No dobrze, więc możemy jechać. – powiedziałam blondaskowi.

- Ok, to chodźcie.

Zapakowaliśmy się do samochodu i ruszyliśmy. Niall powiedział że będziemy jechać jakieś 20 min. Spoko, nie jest aż tak źle. Po drodze oczywiście musieliśmy zajechać do Nandos bo szanowny pan Horan zgłodniał od śniadania i musiał się posilić.

- No chyba nie chcecie uczestniczyć w wypadku samochodowym. Ja wam mówię, kiedy jestem głodny nie mogę się skupić, co za tym idzie, mogę spowodować wypadek. – tłumaczył się blondynek.

- No dobrze dobrze, ale pospiesz się. – pogoniłam go. – I weź mi lody !

- No jeśli muszę. Ale podzielisz się ? – zapytał z nadzieją. – A ty młody coś chcesz ?

- No jeśli muszę. – przedrzeźniałam go.

- No pewnie że chcę. Weź mi kurczaka, lody, kolę, ale zimną i powiększone frytki. – zamówił Alex.

- Ohoho. I Ty to zjesz ? – zapytał niedowierzając Niall.

- Jeszcze go nie znasz złotko. – odpowiedziałam za brata.

- No to widzę między nami podobieństwo młody. – powiedział Horan. Alex natomiast szturchnął go i udał obrażonego, nienawidzi gdy ktoś na niego woła „młody” lub „mały”.

- Oj idź już, a nie będziesz drażnił się z moim bratem. – pośpieszałam chłopaka. - Twoim tempem to dojedziemy tam za jakieś 3 godziny .

- Oj nie marudź kochanie. Już uciekam. – odparł ze śmiechem i już znikł za drzwiami lokalu. Na zamówienie czekaliśmy jakieś 15 min, więc zanim wszystko otrzymaliśmy i skonsumowaliśmy była godzina 14.

- No dobra, pojadli, popili to teraz jedziemy. – zabrałam się za zbieranie towarzystwa. Z ich zapałem to pewnie do wieczora byśmy tu siedzieli.

- Do którego Ci tak śpieszne że nas tak poganiasz ? – zapytał Niall.

- A wiesz, nie chciałam mówić. Ale podoba mi się taki jeden i nie mogę się doczekać kiedy będę mogła z nim spędzić trochę czasu w cztery oczy. – droczyłam się, ale Horan chyba w to uwierzył bo jego mina zdradzała wszystko.

- Spooko. Mogłaś powiedzieć. – powiedział oburzony.

- Oj żartuję głuptasie.  Przecież ja ich nie znam. – odpowiedziałam zgodnie z prawdą.

- Jasne. Już Ci wierzę. Pewnie Zayn Ci się podoba, albo nie.. Zapewne to Harry i te jego loczki. – nadawał.

- Nie gadaj głupot. A ty Alex jedz te lody i chodźcie już. Nie chce mi się już tu siedzieć. – rzekłam kierując się w ku wyjściu.

- Ash ! Czekaj ! – wołał Niall. – Ale tak na serio, nie podobają Ci się chłopaki ?

- Nie mówię że nie są przystojni, ale ja nie jestem nimi zainteresowana. – odparłam. – Jeżeli nie wsiądziecie do samochodu w tej chwili jadę sama. – krzyknęłam do nich.

- Alex ! Dajesz, lecimy bo Twoja siostra chce nam uciec. – krzyknął blondynek wołając mojego brata.

Nareszcie się zebrali i wsiedli do tego auta. Ruszyliśmy, ale po niespełna 5 min Niall się zatrzymał parkując pod ogromnym domem.

- Robi wrażenie. – powiedziałam cicho, ale chyba niezbyt cicho bo Niall się zaśmiał.

- Chodźcie. – powiedział do mnie i Alexa.

- Więc mieszkasz tu z przyjaciółmi od 2 lat ? Z dala od rodziny ? – zapytałam jeszcze raz Irlandczyka.

- Zgadza się. No bez rodziny, ale decydując się na karierę ja i moja rodzina bardzo dobrze zdawała sobie z tego sprawę że będę musiał się przeprowadzić do Londynu. – odparł. Zauważyłam że mówiąc o swojej rodzinie jego oczy stały się szkliste.

- No dobrze, już o nic nie pytam.

- Nie o to chodzi. Tęsknię po prostu za nimi. Widujemy się kilak razy do roku i nie ukrywam że jest ciężko. – tłumaczył chłopak.

- Ej, wchodzimy, czy będziemy tu tak stać ? – zawołał Alex wchodząc pomiędzy nas.

- Pewnie. Zapraszam. – rzekł Blondynek otwierając nam drzwi.

Wchodząc do holu od razu można było zauważyć że wnętrze jest urządzone bardzo nowocześnie. Na ścianach wisiało mnóstwo zdjęć chłopaków i zapewne ich rodzin, a gdzieniegdzie można było zauważyć jakieś obrazy czy szkice oprawione w ramki. Niall zauważył że się przyglądam jednemu ze szkiców.

- To Zayna. Kocha rysować. Ale zazwyczaj robi to tylko gdy się martwi lub ma złamane serce. – wytłumaczył mi. – Chodźcie do salonu. Tam zapewne siedzą wszyscy. – powiedział. Posłusznie poszliśmy za chłopakiem. Przekraczając próg myślałam że padnę. Nie spodziewałam się takiego obrazu… 

_________________________________________________________________________

No to kolejny rozdział. Jutro oczekujcie następnego, w którym coś się zacznie dziać. ;3 I mam pytanko, mam dalej prowadzić tego bloga ? Jak na razie jest tylko czworo czytających. Może postarajcie się o więcej komentarzy. Byłabym wdzięczna. I nie o to chodzi, że chcę wymuszać na was je, ale nie widzę jak na razie sensu pisać dla czterech osób. :) No to do następnego. ^^

Buźka. x